Een portret van bijzondere huurders van Hermanshoeve

Geplaatst op: 2 sep 2017

Het was groot feest in Marum op zaterdag 2 september: zorglocatie Hermanshoeve bestaat 10 jaar! Wold & Waard vierde als verhuurder het feestje mee. Niet iedereen zal Hermanshoeve kennen. Wie wonen daar? En wat doen deze bewoners eigenlijk? Genoeg reden om met hen in gesprek te gaan.

Op een maandagavond stappen we uit onze auto. We gaan vanavond praten met enkele bewoners van Hermanshoeve. Nieuwsgierig kijken we om ons heen en zien de verbouwde boerderij. We worden hartelijk ontvangen door de begeleiders Gelbrig en Jitske. Bewoners Sjaak, Pascal en Alie staan al te popelen om ons alles te vertellen over hun woonplek en wat hen in het dagelijks leven bezighoudt. Vandaag zijn ze allemaal aan het werk geweest. Ze wilden graag op tijd weer op de boerderij zijn om hun verhaal te doen. Sjaak vertelt: “Ik zei tegen de jongens vanmiddag: stap nou in de bus want ik moet op tijd thuis zijn. Want die vrouwen komen eraan.”

Appartementen met alles erop en eraan

Hermanshoeve is een verbouwde boerderij. In de boerderij wonen 12 bewoners met een verstandelijke beperking. Ze wonen in prachtige kamers met alles erop en eraan. En er woont een stel in het voorhuis van de boerderij. Naast de woonboerderij staan 6 losse appartementen. De bewoners hebben een lichte verstandelijke beperking en zijn behoorlijk zelfstandig. Op de locatie is ook een dagbesteding. Er wordt gewerkt in het dierenverblijf, de tuin, winkel en lunchroom en in het atelier. Dagbesteding vindt ook plaats op andere locaties. Hermanshoeve is een zorglocatie van Stichting Philadelphia.

Sjaak: “Wonen in Marum. Dat liekt mie wel wat”

Sjaak is een van de eerste bewoners van de Hermanshoeve. Hij woonde bij zijn ouders in Roden en zij vonden dat hij wel op zichzelf kon gaan wonen. “Dat goa ‘k eem regelen,” vertelt Sjaak, “Ik zou nooit in Groningen willen wonen. Ik vind daar geen bal aan! Het is mij te ver weg en is mij ook te duur.” Toen er toch een woning beschikbaar kwam in Groningen, was Sjaak heel duidelijk: “Dát doe ik dus niet.” Sjaak belde zelf met Wold & Waard: “Toen ik een man aan de telefoon had, zei ik dat ik graag op mezelf wilde wonen. Hij had iets in Marum voor me. Ik zei tegen mien moeder ‘wauw, dat liekt mie wel wat!’.” Zijn familie heeft geholpen met verhuizen en inrichten. Ook zijn vader was daar nog bij, die inmiddels is overleden. Als Sjaak erover vertelt, merken we dat dit verlies heftig is geweest voor hem.
We bekijken zijn appartement en zien een geweldige ruimte. De muren heeft hij rood en wit gemaakt en hij vertelt trots dat hij zelf de was doet. “Als iedereen ’s middags tegelijk thuiskomt, dan is het ineens heel druk. Dan wil ik even rust en zit ik het liefst op mijn kamer. Ik doe graag even de radio aan. Dan luister ik naar Jannes”, vertelt Sjaak. “Maar hij treedt ook graag op hoor!”, zegt Jitske. “Ja en live hè!”, roept Sjaak enthousiast. Hij vertelt dat hij en Alie afgelopen zaterdag nog hebben opgetreden bij een talentenshow van de kerk in Marum. Sjaak voetbalt bij SV Marum. Samen met Jeroen en Marco, die ook in Hermanshoeve wonen. En hij spaart plastic doppen. Dit doet hij voor KNGF Geleidehonden.
We gaan gauw verder met het gesprek. Sjaak heeft het namelijk nog druk; hij moet zijn was nog ophangen en nog was opvouwen. Net als Alie: “Ik moet ook de was nog opvouwen én stofzuigen. Ik heb het smoordruk!”

Gaming Pascal is erg blij met z’n appartement

Pascal lacht: “Ik hoef helemaal niets meer te doen. Ik heb alle tijd om te streamen.” “Streamen?”, vragen we. Enthousiast legt Pascal uit: “Ik ben de gamer hier in huis en ik stream daar filmpjes van via Twitch. Als je op Twitch naar ‘Gaming Pascal’ zoekt, dan kun je filmpjes van me zien. Ik heb nog niet heel veel volgers, maar dat komt nog wel.” Jitske vertelt dat Pascal een heuse cabaretier is. Pascal: “Ik vind Bert Visscher geweldig. Ik heb ook een meet & greet met hem gehad.” Glunderend laat hij een door Bert gesigneerd T-shirt aan ons zien. “Ik droom ervan om een echte cabaretier te worden, ik maak graag grappen.”
Pascal doet ook al 3,5 jaar aan kickboxen. “Ik heb adhd en ben soms wel druk. Dus dan kan ik mooi al mijn energie daar in kwijt. Daarna ben ik nog steeds wel druk, maar dat is dan van enthousiasme. Pascal vertelt dat hij in Tilburg is geboren en hoe hij in het noorden terecht is gekomen: “Mijn ouders gingen scheiden toen ik 5 was. Ik ging toen bij pleegouders wonen, in Niebert.
Hij woont nu in een appartement naast de boerderij. “Ik heb zelfs twee wc’s; in de douche en in de gang. Eigenlijk heb ik echt een huis. Mijn broers zijn wel jaloers; zij hebben een studentenwoning. Dat is veel kleiner”, vertelt Pascal tevreden.
Ook in het werk heeft Pascal het naar zijn zin. Hij vertelt: “Ik ben assistent beheerder van ’t Marheem. Daar doe ik het onderhoud. Maar wat mij ook heel vet lijkt, is iets doen in de ouderenzorg. Veel ouderen zijn eenzaam. Ik wil ze wel helpen en bijvoorbeeld een spelletje met ze doen. Of een wandeling maken. Als het goed is heb ik hier gesprekken over, na mijn vakantie.” Pascal gaat de dag na ons gesprek een week op vakantie naar Corfu. Pascal heeft geen vriendin. “Eigenlijk zou een vriendin wel heel erg leuk zijn. Misschien tijdens de vakantie...”

Alie, de drukbezette vrouw uit het CleanTeam

Sjaak roept naar Alie: “Jij hoeft niet mee op vakantie voor een vriend. Want jij hebt Jacob!” Lachend vertelt Alie: “Ik ken Jacob van de dagbesteding. Hij had toen al een vrouwtje en daar kon ik niet tussen komen. Maar toen het uitging heb ik Jacob meteen bij mij thuis uitgenodigd en gevraagd of hij verkering wilde. Nu zijn we al 2,5 jaar bij elkaar. Hij woont bij zorglocatie De Zijlen. Jacob is echt de ware voor mij.” Uit haar verhaalt blijkt dat Alie een overvolle agenda heeft. “Ik werk bij ontmoetingscentrum ’t Marheem. Daar maak ik schoon en dat doe ik ook bij een vrouw in Nuis. En op vrijdag en maandag maak ik de kleedhokken van het voetbalveld schoon.” Jitske voegt toe: “Alie zit bij het ‘CleanTeam’.” Gelukkig heeft Alie ook nog vrije tijd over; ze vindt puzzelen erg leuk en breit ontzettend veel.
Ze woont hier inmiddels 5 jaar heel gelukkig: “Ik heb allemaal eigen voorzieningen en ik kan roken bij het raam. Daar heb ik lekker mijn stoeltje en tafeltje staan”. Als we nog wat meer aan het praten zijn, blijkt wel dat het leven van Alie niet altijd even makkelijk is geweest. Zo is zij, na 30 jaar getrouwd te zijn geweest, gescheiden. Ze heeft 2 zoons. Helaas is er geen contact meer tussen haar en haar zoons. Dat vindt ze moeilijk. Maar Alie probeert positief te blijven: “That’s life. Zo heb je het goed en zo heb je het slecht.”

En we kwamen nog veel meer leuke bewoners tegen

Wim komt er ook nog even gezellig bijzitten. Ook hij is een van de eerste bewoners. Wim werkt op de dagbesteding in Zuidhorn en gaat daar met een taxi naar toe. Hij werkt in de papierverwerking en versnippert bijvoorbeeld papier. Dan haalt Wim wat speelblokjes uit zijn zak. “Die heeft hij dus stiekem meegenomen”, zegt Jitske. Alie vertelt lachend: “Wim is altijd grappen aan het uithalen. Als je je afwasmiddel kwijt bent moet je bij Wim zijn. Dan staat het in zijn aanrecht.”
En Wietze komt ook nog even een kijkje nemen. Hij laat heel trots zijn mooie sleutelhangers zien. “Die heeft hij gekocht tijdens de bewonersvakantie in Drenthe”, weet Gelbrig. In de gang ontmoeten we Jeroen, die al jaren is getrouwd met zijn Jiska. En Kornelia laat vol trots haar kamer zien met mooie rode meubels en accessoires. We mogen ook nog even kijken in de grootste kamer van de hoeve; die is van Rudolf. Een prachtige ruimte en ook nog eens heel mooi ingericht.

“Niet anders dan anderen”

Je ziet en je voelt aan alles dat de bewoners het ontzettend naar hun zin hebben. Sjaak: “We blijven hier mooi wonen!” Ze zijn vrolijk en blij met hun woonruimte. Ze knuffelen met de begeleiders, maar houden er ook allemaal van om hen af en toe flink te plagen. Het valt op, hoe actief en enthousiast de bewoners zijn. Iedereen werkt en is druk met hobby’s. Pascal merkt op dat het eigenlijk ook niet anders kan. “We kunnen toch moeilijk in onze huisjes zitten en niets doen. We willen laten zien dat we wat kunnen. En niet anders zijn dan anderen.”
We hebben ontzettend gelachen deze avond. En we werden geraakt door de persoonlijke verhalen.

Bekijk ook andere verhalen